uitwaaien aan zee!

26-11-2013 door Marc de Laat

we hebben d'er lang naar uitgekeken, de weergoden leken ons niet goedgezind en toch .... het werd een fantastisch weekend !

 

In de pletsende regen en na bijna 3 uren aanschuiven op de autostrade, schoven we om 19.30 onze voeten onder tafel voor een heerlijke spaghetti .

De verrassing was compleet toen rond 21.00 de lichten uitgingen . Een verjaardagstaart werd binnengebracht en meer dan 50 kaarsjes werden uitgeblazen .

 

De volgende ochtend .... scheen de zon . Zoals we besteld hadden . In groepjes van 3 à 4 ruiters vertrokken we. Nog maar net de deur uit, werden we al  geconfronteerd met een groen ding op rupsen, het bleek een " spruit-oogst-machien " - daar waar de paarden meestal niet achteruit willen, vonden ze hun " marche-arrière " blindelings .

 

Gelukkig zetten ze even hun machine af, zodat de paarden veilig konden passeren . Daarna ging het in stap/draf richting duinen, waar de meeste ruiters het ruiterpad volgden . Een goed onderhouden weg die zich slingerde tussen het golfterrein, langs en over de express-weg, naast tchilpende tramsporen, dwars door het centrum van De Haan . Ja,ja ... ze hebben wat gezien, die paarden van ons .

 

Toen bij de meeste paarden het " vet van de soep " was, kwamen we aan op het strand . De meeste paarden voelden zich hier wel thuis ... in de manege hebben we ook wit zand . Alleen .... al dat water, die ruimte, de wind, de koude .... dat waren ze niet echt gewoon . In sneltempo ging het dan terug huiswaarts . Blijkbaar moeten er toch wat amazones de weg kwijt gespeeld zijn, want de groep die het laatste vertrokken was ... kwam als eerste uit de duinen , vreemd ... of ze zijn verkeerd gereden , of , ze profiteerden ervan om hun paardjes eens naar hartelust los te laten op het witte strand .Machtig mooi !

 

Zonder brokken en weer voorbij die " spruit-oogst-machien " ,  raakte iedereen terug thuis, waar een heerlijk middagmaal op ons wachtte . Het klinkt cliché, maar als je honger hebt ... smaakt alles, als het maar veel is ... We zaten nog maar net met onze voeten onder tafel als de hemelsluizen werden opengedraaid ... kon ons niks meer schelen . 't Was tof en plezant ! Volgende keer kom je toch ook mee ?

Ga terug